Voetbal is een mooie sport. Of laat ik het anders zeggen. Voetbal is een sport. Ik mag er graag naar kijken. Dat doe (en deed ik al) via de tv. Op dit moment neem ik eventueel ingeblikt geluid erbij op de koop toe! Maar wat mij al langere tijd ernstig verbaasd, of eigenlijk behoorlijk stoort is de mate van kledij. Elke val of struikeling kost iedere keer weer heel wat tijd en energie: de boel moet weer in orde worden gebracht. Kousjes recht, scheenbeschermertjes weer op de juiste plaats, haartjes goed en hop, op naar de volgende rit naar het gras. Tot zover eigenlijk nog redelijk normaal. Maar wat de heren (vooral de heren) voor de rest allemaal nog aanhebben: een korte broek, zeg maar het formaat bermuda, daaronder een soort van strakke onderbroek (hardlopers noemen dat een tight) en daaronder, veelal herkenbaar aan de duidelijk zichtbare band boven de bermuda uitstekend: een onderbroek. En alsof dat nog niet genoeg is, vooral in deze tijd, nog een soort van panty. Of in minder koude tijden, kousen opgetrokken tot aan de lies zo’n beetje. Het zou mij niet verbazen dat er hier en daar al sprake is van leuke jarretelles… En dan die handschoenen!!! De temperatuur hoeft nog niet eens de plus(!!!) 10 graden naar beneden te zijn gepasseerd of men draagt die dingen al. Zelfs als je naar wedstrijden in Zuid Europa kijkt. Is men inmiddels zo verwend? Warmt de aarde toch niet op? Of is hier ook al sprake van verregaande verpreutsing? Ik vind het helemaal niets. En dan dragen ze (de dames deden dat al) ook nog eens onder hun shirt een soort van bh (!!!???)
Doet mij denken aan mijn eigen tijd als voetballer. Nou ja voetballer. Ik stond ook op het veld tussen 10 andere heren. Ik was een jaar of 27. Flink in het vlees, zal ik maar zeggen. Conditie vergelijkbaar met een flexibel basaltblok. Een aantal studievrienden en daarvan weer kennissen enz., stelden voor een soort van vriendenelftal te vormen. Werd ik dus ook voor gevraagd! Ja met mijn sportieve en conditionele vermogen was het bar slecht gesteld, dus stelde ik voor, mij maar (zonder enige ervaring) op doel te zetten. Zestien meter dacht ik nog wel te kunnen overbruggen… En zo geschiedde. Een vereniging in Rotterdam was bereid, zonder enige bestuurlijke of andere inmenging, ons als lid te accepteren. Wij werden het zevende (en laagste) elftal. Of zoals we zelf toen zeiden: het zeuvende… We hebben echt leuk gevoetbald. Maar er liepen dan ook jongens rond met veel ervaring en een enkeling had zelfs in een eerste elftal van hun vorige club gespeeld. Een ratjetoe en daarom interessant. In mijn eerste wedstrijd wist ik zelfs een penalty te stoppen, maar een paar wedstrijden later lukte het mij een goede vangbal, toch nog achter mij het net in te krijgen… Maar geen gemopper of gescheld. Niets van dit alles. We hebben zelfs een keer in de rust champagne gedronken! En wat kledij betreft: shirtje, broekje (zeer kort met binnenbroek) en kousen. Dat was het. Zelf wassen. Waardoor het kon gebeuren dat Jelle voor een wedstrijd zijn spullen uit zijn tas haalde. Niets bijzonders zal je zeggen, ware het niet dat deze spullen na de vorige wedstrijd het daglicht niet meer hadden gezien. De hele wedstrijd kon hij moeiteloos door de verdediging van de tegenstander heen lopen… Tja, dat waren nog eens tijden. En zomer en winter: gewoon dezelfde uitrusting!
Als naturist helemaal verfoeilijk. Zoveel kledingstukken. Zaterdag na de financiële ALV, toen één voor één de deelnemers uit het zicht verdween en een enkeling nog heel even bleef “hangen” kon je o.a. horen: “Toch wel leuk elkaar zo weer te zien!”. “Oh ja”, zei een ander, “met kleren aan, bedoel je?” “De volgende keer kan het ook zonder!”, was de repliek… Gelukkig is er bij ons geen sprake van verpreutsing!!!

Gert Tiele

Scroll naar top