Onverdroten, onversaagd, niet te stuiten. “We zullen doorgaan!!!”

Gevolgen daarvan en dientengevolge dus de producten tref ik her en der aan in ons huis aan, maar ook hier in ons stulpje op de camping. In den beginne nog van een materiaal dat je niet meteen zou verwachten. Tenminste ik niet. Voor mij is de oer huisvlijt zoals die mij als kind nog voor ogen staat vooral (laat ik voorzichtig zijn) toebedeeld aan de vrouw. Waar gaat dit in hemelsnaam nu weer naartoe??? De hobby-dag viel dit jaar op zaterdag 14 augustus jl. De pandemie zorgde er ook nu weer voor dat de exposanten in de buurt of zelfs op hun kampeerplek hun huisvlijt trots ten toon spreidden. Van naturistische engeltjes tot complete uit de kluiten gewassen zelf gebouwde sleepbootjes. Met als saillant detail een heuse vuurtoren voor de ingang van het perceel van deze pure hobbyist. Mooi gemozaïekte objecten en schitterende houdbare bloemen (als je tenminste een probaat middel tegen papiervisjes weet te vinden). Meerdere Vinkelieren dus, die maar wat graag hun hobby perikelen met de leden wilden delen. Allemaal het vermelden waard. Toch wil ik er eentje uitlichten. Overigens niet helemaal voor de eerste keer. Eentje waarop de eerste drie bijvoeglijke naamwoorden van dit artikel van toepassing zijn! Een dame die al heel wat jaartjes, onbaatzuchtig, haar kunstig in elkander gefröbelde waren, hier op de camping, maar zeker ook elders met zichtbaar plezier en trots met het volk wilde delen. Nou is dat delen maar ten dele waar. Je mag er naar kijken, zeker, maar kopen wordt nog meer op prijs gesteld. En daarom wil haar hier even (maar dat is zolang als dit artikel in de nieuwsbrief staat – en dat kunnen vele jaren zijn-) voor het voetlicht brengen. Telkenmale draagt zij de opbrengst van haar mooie productjes af aan een goed doel. Dit keer was de opbrengst bedoeld voor het Ronald McDonald huis. Trots kwam zij mij in het oor fluisteren hoe het haar dit keer was vergaan. Met glimmende ogen vertelde zij dat er € 245,00 richting dit goede doel zou gaan.
Hulde, Stefie, want die dame bedoel ik natuurlijk. Super!!!
Oh ja, met “in den beginne nog van een materiaal dat je niet meteen zou verwachten”, wordt bedoeld: repen geknipt / gesneden uit plastic tasjes. Die je vroeger te pas en te onpas kreeg als je een of ander artikel had gekocht. Inmiddels, helaas voor Stefie, maar gelukkig voor het milieu, een bijzonder schaars artikel.



Gert Tiele

Scroll naar top