Onverdroten, onversaagd, niet te stuiten. “We zullen doorgaan!!!”
Zo begon ik mijn stukkie in de vorige nieuwsbrief. Ook nu zijn deze termen zeer zeker weer van toepassing op de afgelopen week! En dan met name op de activiteiten. Want de hele week stond weer in het teken van de jeugd. Rood aangelopen gezichten, fanatieke bekkies, niet te stuiten fanatiekelingetjes, alles uit de kast halende doorzetters. Tenten op het verhuisde jeugdveld, naast de schuilhut. Het blijft een bijzonder gezicht. En dat is jammer: het zou een gewoon normaal verschijnsel moeten zijn op ons terrein!!! Nu niet zeuren, ze staan er en dat vinden wij niet raar, dat vinden wij heel bijzonder!!!). Maar zo zou het dus eigenlijk niet moeten zijn, het zou heel gewoon moeten zijn. Wie weet, de jeugd heeft immers de toekomst.


Goed de jeugdweek dus. In ieder geval speelde het weer mee! Gewoon een fijne, redelijk zonnige week met alleen aan het einde heel even een regendrupje. En met heel veel jeugd!!! Op de eerste dag stonden er op de foto (te zien in ’t Pluuf) al dertig (!) kinderen. In loop van de week zijn er daar alleen nog maar bijgekomen. Heel veel bekende gezichten, maar gelukkig ook weer nieuwe. Kinderen die hun ouders de kop hebben suf gezeurd, om vooral toch maar op tijd weer in Rosmalen te zijn. Of ze nou op vakantie waren of niet… Dit jaar was de groep in drieën verdeeld: de allerjongsten, van 6 tot 10 jaar en de oudere koters. Hoewel hier en daar een en ander ook door elkaar liep. Gewoon gezellig dus. De grote aanjager van dit alles, liep weer op zijn onnavolgbare manier door alles heen. Gezeten in de groep, verhalen vertellend, de kinderen aan het werk zettend. Hoewel hij inmiddels daar steeds meer knechtjes rondom hem heeft weten te verzamelen: kinderen die bij de eerste edities nog spelend meededen, maar ondertussen ook deel uitmaken van de organisatie.

Ook hier lijkt de toekomst al verzekerd. Temeer daar deze pubers aangeven er ook zeker weer volgend jaar bij te zijn om het eerste lustrum mee helpen te organiseren!!!
Als rode draad, liep ook dit jaar weer “WIDM” door de week en bij de allerkleinsten heette dit “WIDM” (“Wie Is De Mol en “Waar Is De Mol”). Bij die groep hebben Wies en Renske de kinderen de hele week weten te plezieren met allerlei zang- en knutsel activiteiten. En die knutselpraktijken beperkten zich niet alleen tot de jongsten. Hoewel er bij de oudere kinderen meer sprake was van kunstactiviteiten. Francoise en Bart lieten de kinderen kennismaken met het werken speksteen.


Namens alle kinderen: Pim, Miranda, Onno, Wies, Renske, familie Kros, Lieke, Tim (en zussen) en alle meehelpende opa’s, oma’s en ouders (ook al staan die met drie man en vrouw sterk een weerloos jeugdlid met pistool en al onder vuur te nemen…): ENORM BEDANKT VOOR WEER EEN ONVERGETELIJKE JEUGDWEEK!!!!
Maar waarom is de titel boven dit stukje “De Moegel”? In het spel zouden de kinderen een mol moeten ontmaskeren. Aan het begin van de week heeft ieder kind daarvoor een mollenboekje ontvangen. “Noteer daar alles in wat je deze week opvalt en gebruik dat bij het beantwoorden van de vragen”. Dat is al een enorme opdracht op zich: loop je je de hele week uit te sloven, moet je nog alert zijn ook! Maar goed er blijken dus aanwijzingen te zijn waardoor o.a. de mol te pakken is. Ik noem er een paar: de naam van de mol zou in het Scandinavisch “De Gelauwerde” betekenen. Op de flyer met het programma staat een lauwerkrans (hoe kom je erop, zelfs als volwassene was die associatie bij mij nooit binnengekomen); de hele week is het lievelingsnummer van de mol gedraaid, met daarin gemonteerd de meezingende stem van de mol…; én op de kampeerplaats van de mol stond de hele tijd een beeldje van de mol, die er anders nooit stond. Had die er anders wel gestaan, dan nog was deze aanwijzing volkomen flut geweest. Voor de bedenker van deze vingerwijzing zou een klein opfriscursusje faunaherkenning zeer op zijn plaats zijn. Voor iedere leek stond daar echt geen mol maar een egel…
Overigens de mol van 2021 is Lars, die zich prima van deze taak heeft weten te kwijten!

En dit vond ik zo’n lief plaatje!!!

Gert Tiele


Scroll naar top