Eigenwijs: een gespeeld spel toch weer spelen (zie nieuwsbrief 24 mei jl.). Moest er zaterdag 29 mei toch zo nodig nog de Vinkelquiz wederom gespeeld worden. Nou was dit natuurlijk ook meer dan logisch, gezien de macht van Pluvius op de zaterdag voor Pinksteren. Wat een water viel er op ons mooie terreintje, dat daardoor natuurlijk wel nóg weldadiger groen werd. Niet overal: hier en daar ontstonden wat waterophopingen. Een medelid meldde mij, bij de aanblik van zo’n waterreservoir: “Zonde hè?”, waarop mijn repliek was: “Nou, niet als je van rijstvelden houdt…” Maar de vegetatie, al dan niet nuttig, op de camping gloort je tegemoet en de vermorzelde rijpaden liggen er over het algemeen weer smeuïg groen bij. Op een aanloopstukje naar de vijverplaatsen na. Nog even en we moeten daar straks, auto’s, kampeermiddelen en wellicht ook nog gasten gaan uitgraven… (J).
Maar goed, de quiz dus. Al redelijk vroeg, de bakker ruimde, met behulp van welwillenden, nog net zijn onverkochte brood- en andere waar allengs weer in. Minder onverkocht dan de vorige week, toen ook Pluvius hem economisch bijzonder slecht gezind was. Uitgestald op een tafel waren dus de brood- en andere lekkernijen ingewisseld voor tasjes met de uitermate misleidende opdruk “Eet Smakelijk”… Het was nog wel even wachten op een afgevaardigde van een groep die een traditie in ere moest houden: vooral te laat komen. De (mis(s)?leider van deze groep moest zelfs van haar kampeerplek worden gesleurd en dat viel om de drommel niet mee! Na diverse uitleggen (ik kom daar later op terug in het rekensommetje), hier en daar zeer accuraat noterende deelnemers (C), kon de speldag een aanvang nemen. Vorige week schreef ik al, dat luisteren een supervoorwaarde is voor dit spel en daarmee had ik geen woord teveel gezegd: ga vooral niet als een kip zonder kop aan de gang. Of in campingtaal: denk na, delegeer, denk na, delegeer (en doe dat vooral verstandig), deel in, verdeel (en desnoods heers), maar gebruik het verstand en als dat niet collectief kan: heers dan en wijs de discipelen erop wat te doen, zonder tegenspraak!!! En als dat gebeurt, kijk je heel anders tegen de uiteindelijke winnaars aan.
Na eenmaal begonnen, hier en daar een wekker gezet en een Bossche Bol naar binnen gepropt (D), werd het stiller op het terrein en ook stiller op de werkplekken van de tien groepen. Overal werd het mobile device groots ingezet: telefoons, iPads, tablets en schootcomputers (E) en al die ouwetjes maar turen op die schermpjes. Af en toe kwam je een verdwaalde deelnemer met een verdwaasde blik en voorzien van een koddig tuigje (F), met in de hand een velletje papier, tegen op uithoeken van ons terrein: op zoek naar een op foto afgebeeld bankje bijvoorbeeld. Niet te vinden natuurlijk: pijnlijden en afzien zijn bij dit spel een paar van de deviezen! Miniconcertjes met opdracht in ’t Pluuf (I). Ook dit jaar ontbraken soeur Sourire en frater Fernantius van de congregatie “De Wanorde” niet. In een volstrekt onnavolgbaar verhaal met daaraan gekoppeld bizarre vragen wisten zij de enkele toehoorders aan de boorden van de Groote Wetering gedwongen te “boeien” (G,H). Overigens deze zelfde twee personen, maar dan andersom (?), wisten vorig jaar een verhaal uit hun gezwollen duimen te zuigen over al dan niet op ons terrein verdwenen gebouwen van de clerus. Blijkt bij het speuren naar een opdracht in het zand rondom het nieuwe fort er toch aanwijzingen naar boven te zijn gekomen… (Q)
Om tien uur gestart en om 17.00 uur na het inleveren van de resultaten beëindigd. Een complete werkdag dus. Zonder pauze: die moest je maar zelf invullen. En dat werd dan ook gedaan: hier en daar ontwaarde ik rijk gevulde dissen. En enkele groep had een eigen cateraar! En de werkdag was dan wel om 17.00 uur aan zijn einde gekomen, om 20.30 uur moest de meute, al dan niet bizar uitgedost, zich weer presenteren voor de uitslag. Doen organisaties daar in het normale leven (behalve bij de sportman/rouw van het jaar of de televizier ring bijv.), dat in een paar minuten, had ook de organisatie hier weer een uitputtingsslag van gemaakt. Natuurlijk was er vermaak: Ton blijft altijd onvermoeibaar als het muziek betreft!!! (K) Maar je blijft natuurlijk gespannen; het is dan maar een spelletje, je blijft toch benieuwd of jouw groep geen laatste is geworden. Kijk maar een naar die koppies… (L t/m P)
Als ik een rekensommetje maak kom ik tot het volgende. Laten we uitgaan zo’n 240 aanwezige leden op het terrein, dan deden er daarvan plusminus 60 leden (10 groepen van gemiddeld 6 deelnemers) mee met het spel: 25%. De organisatie (het geheime genootschap) (A): een CEO plus ondersteuning, een aantal directies (invulling, uitvulling, statistieken, bodemonderzoek e.d.), ook weer met ondersteuning, en natuurlijk een frontoffice en backoffice. En niet te vergeten het entertainment! Kom je ook algauw aan zo’n 60 personen. Samen dus al 50%. Zoals gezegd werd er hier een daar gecatered. Laten we zeggen ook 10%. Met andere woorden: ’t Vinkel bruist! Natuurlijk liep er ook nog een fotograaf rond, in zijn eentje: er is per slot van rekening maar één witte camera, die nog zwart is ook (zie “elders”). Deze persoon maakt op een dag als deze algauw meer dan 25.000 stappen (echt: stond op zijn horloge!). Maar er werd ook nog gewoon gevinkeld: het bouleveld was behoorlijk vol, toiletten zwembad (brrrr.) werden gebruikt en het mooie weer nodigde uit tot genieten, waar dan ook op het terrein. Al met al een bijzondere dag! ‘t Vinkel bulkt van het vertier (dit is een noodzakelijk reclameblokje; mijn verdienmodel dus…)

Dank, Aad en Josien, Mariette, Wil, Pim, Marcelle en Peer en natuurlijk Ton en Maril!!!

Deze afbeelding heeft een leeg alt-atribuut; de bestandsnaam is DSC00048-1000x562.jpg
A
B
C

D
E

F
G
H
I

J
K
L

M
N
O

P
Q

Gert Tiele

Scroll naar top