De drie grote rondes op deze aardkloot duren elk 3 weken. De Tour de France, de Giro en de Vuelta. Gisteren sloten de berijders van de inmiddels merendeels ebikes, hun laatste dag van de fietsdriedaagse 2021. Na een door de weergoden fraai bedeeld weekend. Inmiddels alweer de tiende keer dat deze tocht werd gehouden vanaf ons Vinkel.


Een maand op de fiets (10 x 3 dagen), levert het volgende sommetje op.
In de regel werd er op de vrijdagen en zondagen 20 km. per keer gefietst en op zaterdag mochten de pedaleurs over 40 km. plaveisel zoeven. Dat betekent dus 10 x 40 km. is samen 400 km. Nu waren die afstanden niet altijd even exact: vaker iets meer dan iets minder. Wat dat betreft zijn de organisatoren van het soort “mag het een onsje meer zijn”… Natuurlijk hoor ik nu menig Vinkelaar mompelen: “450 km? Dat doe ik in drie à vier dagen. Tja, baas boven bazen zijn er altijd. Maar vraag naar welke willekeurige deelnemer dan ook, iedereen was positief over het fietsen in een groepie in de wijde omgeving van onze camping. Dus hulde aan de organistoren Wim en Marian en aan de routeuitzetter Bert. Deze laatste slaagde er iedere keer weer in variatie in de tochten aan te brengen. Maar nu is het afgelopen. Ja natuurlijk drie dagen zijn drie dagen en op de maandag na de derde dag wordt er niet meer gefietst. Maar zoals het er nu naar uitziet zal er volgend jaar op de eerste vrijdag van de driedaagse 2022 ook niet meer worden gefietst, althans niet meer groepsgewijs en als, en daar zit hem nou net de kneep, er niemand van onze vereniging het stokje gaat overnemen van de organisatie. Want die heeft afgelopen weekend de fietsers voor het laatst de poort uit gestuurd. Dus geen vrolijke tochtjes meer, geen fijne terrasjes, geen Chinese maaltijd, geen bbq, geen pannenkoeken.

Kan dat wel? Mag dat wel?
Nee natuurlijk niet. De hoop is dan ook gevestigd op een paar leden van de vereniging die deze activiteit blijven voortzetten. In een ander stukje over dit fenomeen in deze nieuwsbrief, bieden de huidige organisatoren ook hun kennis aan.
Stoppen op je hoogtepunt. Menig sporter heeft daar moeite mee. Marian, Wim en Bert hebben het gedaan. Nu is het de beurt aan een volgende groep. Overtreffen mag, evenaren ook, als er maar weer een fietsdriedaagse is volgend jaar.
Stoppen op je hoogtepunt. Nu ik dit stukkie tik, schiet me te binnen dat mijn schrijverscarrière op hetzelfde moment is begonnen als het eerste fietsweekend. In 2012 fietsten Wally en ik, als nieuwbakken, verlegen, bleue leden van deze vereniging mee in de eerste tocht. Naar aanleiding daarvan schreef ik in de toenmalige papieren nieuwsbrief, ’t Vinkeltje genaamd, een artikel met als titel “Van Bruin Naar Bont”. Inmiddels ben ik al zo’n ruim 150 schrijfsels verder. Dus zou ik kunnen stoppen. Maar of deze bijdrage tot een hoogtepunt mag worden gerekend?
Ik schrijf nog wel even verder…
Zojuist krijg ik de melding “de oproep voor een nieuwe organisator is niet meer nodig”
Maar om nu dit hele artikel weg te gooien? Dat zou een dieptepunt zijn…

Gert Tiele

Scroll naar top