Wij zijn Bert en Arianne van Bommel, elkaars jeugdliefde en getrouwd in 1985. We zijn gelukkige ouders van 2 kinderen waarbij onze oudste zoon Ronald arts is in het universiteit ziekenhuis in Groningen alwaar hij zijn specialisme als anesthesioloog volgt en onze jongste zoon Mike komt nog met grote regelmaat met ons mee naar ons mooie terrein.
Het naturisme hebben we ontdekt door onze buren en bezoeken aan de sauna waarbij we het geweldig vonden om bloot te lopen en na de geboorte van Ronald zijn we op zoek gegaan naar een terrein waar we ons prettig bij voelden. In 1992 zijn we lid geworden waarbij onze Mike 2 weken na zijn geboorte al op de nieuwjaarsreceptie 1993 aanwezig was in het toenmalige pluuf alwaar nu de sauna en rustruimte is. Het pluuf was toen een houten gebouw met aan het raam een tafeltje dat uitkeek op het zwembad om zo je kinderen en anderen in de gaten te houden (niemand mag verdrinken, toch..!).
Je had toen nog gewoon een wachtrij voor een vaste plaats, maar we hadden na enkele jaren geluk, er kwam de plaats van de toenmalige ‘ Piet Vos ‘ vrij waar wij op konden gaan staan (tpl 89). Piet Vos was pastoor in een van de kerkdorpen en als hij dienst had vertrok hij in zondagspak met zijn koffertje waar zijn gewaad in zat naar de dienst en bij terugkomst trok hij het vinkel tenue weer aan en genoot van de zon.
Mijn tenue was net als dat van Piet Vos opzichtig en iedereen wist in ‘no-time’ wat mijn uniform was, maar niet wie hem droeg. Ik heb dezelfde maand nog voor de zekerheid een stukje in het vinkel geschreven om veel gepraat tegen te gaan. Omdat ik toen bij een interventieteam zat van de politie kwam ik met uitzondering van mijn vuurwapen volledig bepakt naar de camping voorzien van een semafoon. Deze semafoon werd gebruikt om snel héél véél mensen op te roepen binnen de politie voor als dit nodig was. Hierdoor zagen veel leden maar ook gasten ineens een politieman de poort openen of van de parkeerplaats naar een caravan lopen en soms rennen dus een vinkel bericht was meer dan nodig. Arianne is ooit aangesproken met de vraag wat haar voornaam was want ze kende haar alleen als het “vrouwtje van het woutje”. Als jong gezin genoten we met vollen teugen van onze weekenden en vakanties op ’t Vinkel die voor ons GOUD waard waren.
Met veel VOORS zijn er ook TEGENslagen gekomen en vaak op medische gebied waardoor ik nu een ICD heb om mijn hart aan de praat te houden, gekregen na 9 hartstilstanden in 3 dagen tijd als preventie middel. Ik heb ook een inwendige morfine pomp voor pijnbestrijding boven op mijn stevig medicijnen gebruik. Door deze medicijnen is de bekendste bijwerking dikker worden en dat is bij mij goed zichtbaar. Ik mocht ook Covid-19 krijgen in de eerste golf dat is nu alweer een jaar geleden en na 6 weken ziekenhuis mocht ik mijn gezin en meisje (Arianne) gelukkig weer vasthouden en ik ben wonderbaarlijk goed hersteld van Covid-19 ondanks dat mijn longen voor 92 % waren aangetast met Covid-19. Ik mis een kwart van mijn longen maar kan daar goed mee omgaan even als mijn blijvend cognitieve geheugenprobleem.
Soms is mijn pijn te hoog of is langdurig zitten op een gewone stoel op dat moment niet mogelijk waardoor ik in mijn handrolstoel zit. Voor zover de specialisten het kunnen voorspellen kom ik uiteindelijk definitief in een rolstoel te zitten maar laat ik me vooral niet gek maken door wat er zou kunnen gebeuren maar meer kijken naar wat er wel mogelijk is.
Het is een cadeautje om op ons vinkeltje te mogen zijn waarbij het voor ons en Mike altijd weer thuiskomen is waarbij een gezellig praatje met vrienden of biertje aan de bar met overige vinkelaars een warm bad is voor mij en ik hoop dat jullie dat ook zo mogen ervaren. Ik zit nog vol met verhalen over hoe het vroeger was op het vinkel of wat ik heb meegemaakt aan gekkigheden op ons terrein. Spreek ons gerust aan als je vragen hebt.

Aan wie geven we nu het stokje over?    Matthijs en Marieke Keukens

Scroll naar top