kopte het AD van vrijdag 7 augustus jl. op het Waterwegkatern. Het artikel heb ik met zeer grote aandacht gelezen: er valt wat te verdienen, was de gedachte. Op hetzelfde moment deed zich bij onze caravan iets heel bijzonders voor, waardoor ik voortdurend mijn blik richtte op één punt. Met een pijl en boog in de nabijheid. Jawel; een pijl en boog en geen geweer bijv.: dat geeft toch teveel herrie en, zeker in dit geval, een hoop troep, op ons vredig paradijsje. En daarbij komt, dat het beoogde effect wel eens volkomen nihil zou kunnen zijn… Wat wil het geval: al een tijdje hoorden wij een beetje klagelijk piepje in de buurt van ons Rosmalens buitenverblijf. Konden we niet thuisbrengen. Overigens een heel gedoe in ons geval: iedere keer op en neer rijden naar Vlaardingen. Tot we uiteindelijke verlost werden van die knagende nieuwsgierigheid: het geluidje bleek afkomstig van een vogeltje. Maar niet zomaar een vogeltje. Het waren er zelfs twee! “Aanbieding”, denk je dan. Twee voor de prijs van één. En als dan ook nog eens het woord “goud” boven dit artikel prijkt, gaan de “€”-tekens helemaal los! Een paartje goudvinken deed onze waterbak aan! Niet één, maar diverse keren! Vandaar die pijl en boog. Hier viel wat te halen. Bij navraag bij een aantal erkende ornithologen op ons terrein had niemand deze schattige beestjes op ’t Vinkel waargenomen. Een unicum dus. Nu zullen er wel 326 andere ornithologen hier op de camping rondlopen, die de beestjes wel hebben gezien (per slot van rekening telt Nederland ook zo’n 17 miljoen bondcoaches); wij waren zeer verguld (tjonge, wat een knappe woordgrap…)! Overigens schattig, nou ja het is maar hoe je het bekijkt, was te zien dat manlief de boel eerst verkende, waarna zijn liefhebbende eega de eer te beurt viel, als eerste van het heerlijke vocht te mogen slobberen. Zou dit vallen onder verregaande hoffelijkheid of uitermate galant? Juf Ank zou zeggen: “Nee, dit is heel bijzonder!” Ook bijzonder: nadat de mannelijke vink van drinkbak was veranderd ontlokte mij dit de opmerking: “Het is wel een drankorgel”. Waarop mijn lieftallige echtgenote, schalks kijkend, reageerde: “Het is een zaadeter…” Maar om het goud niet voor onszelf te houden, delen we de plaatjes bij deze. Naast de pijl en boog, lag gelukkig ook nog een ouderwets fototoestel!

   

Gert Tiele

1 reactie op “GOUDKOORTS”

  1. Jo Spauwen

    Wauw! Zeer bijzonder, ik had een moord willen doen om
    de Goudvink met eigen ogen te zien. Verder dan het zien van een gekraagde roodstaart en tuinfluiter op mijn plek ben ik niet gekomen, maar daar was ik ook al blij mee!

Reacties zijn uitgeschakeld.

Scroll naar top