Oase:

Welkom beste Vinkelaren. Vandaag gaan we jullie mee terug nemen in de tijd. Mijn naam is Broeder Petrus en hier bij mij is Zuster Marcellia. Wij zijn de laatste leden van de orde van de Blotebroeders en Blotezusters.

Het is het jaar 1047 des heren dat Nudelmus Vinkelorus, de tweede zoon van de graaf van Naaktegem tot Blotevorst besluit dat er een klooster gebouwd moet worden in Rosmalen. Zijn oudere broer Kledanus krijgt in die jaren het beheer over het land van zijn ouders. Hij zal later als Kledanus de I door het leven gaan en er zullen nog vele Kledanussen volgen.

Nu, vele eeuwen later zijn er van het eerst zo roemruchte klooster niet zo veel resten meer over. Vanavond zullen we jullie echter meenemen op een rondgang over het voormalige terrein van het klooster en hier en daar wat vertellen over de gebouwen die er stonden en de mensen die er door de eeuwen hebben gewoond. Tijdens deze wandeling mogen wij als uw begeleiders niet anders zeggen dan hetgeen wij op papier mee hebben gekregen. Vragen stellen onderweg heeft dan ook geen enkele zin. We willen u er wel op wijzen dat het van belang is dat u tijdens de tocht ook op de details let… Een gewaarschuwd mens telt voor twee. We gaan op pad…

 Grote Poort:

Zoals jullie weten is de ingang van de huidige camping voorzien van een prachtige beheerderswoning. Vroeger bevond de ingang van het klooster zich echter hier bij deze poort. Het schijnt dat er onder de huidige composthopen nog fundamenten zijn van de oude ophaalbrug. Helaas kunnen we deze nu niet waarnemen. Broeder Portier die hier de poort in de gaten hield en van tijd tot tijd de brug ophaalde voor bezoekers keek vanuit zijn poortgebouw uit over de Wetering. In die tijd was er vlakbij het klooster een doorwaadbare plaats waar reizigers de Wetering over konden steken. Wanneer zij dan aanklopten op de poort van het klooster traden zij binnen om te overnachten. U zult begrijpen dat van het doorwaden van de Wetering de kleding doorweekt was geraakt. De reizigers die ter overnachting kwamen trokken dus al heel snel al hun kleding uit. Dit gebruik is door de eeuwen heen in stand gebleven ondanks dat er inmiddels een aantal bruggen zijn gebouwd over de Wetering.

 Plaats Marcelle en Peer (betonnen beeld aan de achterzijde):

Waar we ons nu bevinden was een plek die vroeger nog net binnen de muren van het klooster viel. Het ornament dat u hier ziet is één van de zaken die hier in de grond zijn aangetroffen bij de ingebruikname van het nieuwe terrein. Waarschijnlijk heeft dit beeld deel uitgemaakt van de versiering van de kloosterkerk. Het schijnt dat er hier nog veel meer brokstukken in de bodem moeten zitten. Dit zou er de oorzaak van zijn dat het gras hier weigert te groeien ondanks alle inspanningen die de huidige bewoners van dit terrein doen.

 Tussen Wil en Mariëtte:

De plek waar we ons nu bevinden was nooit officieel het hart van het klooster maar doordat hier aan de rand bij de oude kloostermuur jarenlang de zeer vrome begijnen Wilhelmina en Mariëtta woonden heeft zich hier toch veel afgespeeld. Wat precies zal altijd in nevelen gehuld blijven maar dat dit vaak met het lief en leef van degenen die in het klooster verbleven te maken heeft gehad is een gegeven.

Kruidentuin:

Tegen de buitenmuren van het klooster bouwden in de middeleeuwen leken hun woningen. Over het algemeen waren dit zeer vrome mensen die wilden wonen onder de bescherming van de kloosterlingen. De ballotage in die tijd was echter niet van dien aard dat er niet af en toe iemand doorheen glipte die op zijn zachtst gezegd wat minder vroom was. Waar we ons nu bevinden bevond zich in de 16e eeuw het huisje van een oude vrouw genaamd Vinkelypta. Over haar werd gezegd dat zij een heks zou zijn. Soms werd zij rond het middernachtelijk uur naakt in het maanlicht dansend aangetroffen hier in deze kruidentuin. Het schijnt heden ten dagen ook nog wel eens voor te komen dat er zich hier op vreemde tijden naakt dansenden personen worden gesignaleerd. Of zij niets met Vinkelypta te maken hebben is onbekend.

Verderop tijdens de wandeling:

Mocht u willen weten hoe het is afgelopen met Vinkelypta… Dat is geen mooi verhaal. Op een gegeven moment deden zich een aantal vreemde zaken voor die aan haar toegeschreven werden. Het proces dat volgde was maar kort en al snel werd het doodvonnis over haar uitgesproken. Zij diende door verbranding om het leven te worden gebracht hetgeen ook geschiedde. De plek waar dit is gebeurd is nog steeds als zodanig herkenbaar. Één maal per jaar, meestal rondom de kortste nacht van het jaar, wordt deze gebeurtenis nog op deze plek nog herdacht al zullen nog slechts zeer weinig mensen de oorsprong van dit vreugdevuur weten.

 Trampoline:

Zoals vroeger wel vaker gebeurde heeft ook dit klooster door de eeuwen heen soms andere functies gehad. In de 17 eeuw, tijdens de heerschappij van Kledanus XIV, heeft het klooster tijdelijk dienst gedaan als gevangenis. Hier ziet u de ingang van wat destijds de vergeetput was. Gevangenen die extra gestraft moesten worden of die men gewoon, de naam zegt het immers al, moesten worden vergeten, werden hier in een diepe kerker gedropt. Water en voedsel werden hun onthouden en na verloop van tijd kwamen zij te overlijden. Enkele beroemde gevangenen die hier vast hebben gezeten zijn…..???? Het zal u niet verbazen; dat ben ik vergeten. De put heeft haar werk goed gedaan.

 Paadje tussen het gastenveld en het Pluuf:

Hier bevinden we ons in het oude hart van het klooster. Dit inmiddels door de eeuwen heen diep uitgesleten pad was de oorspronkelijke kloostergang. Eeuwenlang liepen monniken en anderen hier heen er weer. Aanvankelijk natuurlijk met name biddend maar uiteraard werd er ook over heel veel andere zaken gesproken. Een belangrijk onderwerp was uiteraard het weer. U zult begrijpen dat dit voor de Blotebroeders en Blotezusters altijd van het allergrootste belang is geweest. Kleding werd er immers zo min mogelijk gedragen. Ook na het ingebruik nemen van het kloosterterrein door de huidige gebruikers is het weer nog een veelbesproken onderwerp. Overigens is het ook leuk te melden dat dit pad door veel broeders en zusters vroeger werd gebruikt om in de ochtend hun kruik te gaan legen op een daartoe aangewezen plek. Dit gebeurt heden ten dagen  nog immer op dezelfde plek en ook nu nog zie je regelmatig mensen van dit pad en deze plek gebruik maken om hun inmiddels moderne toilet dan wel plasemmer te gaan legen.

 Pluuf:

Hier zijn we weer terug bij het begin van onze wandeling. Op deze plek bevond zich vroeger de refter waar de broeders en zusters gezamenlijk de maaltijd genoten. Tegenwoordig zien we dit nog steeds gebeuren op menig zaterdag in de zomermaanden. Ook de nodige potten bier en glazen wijn werden hier in het verleden en tot op vandaag de dag genoten. Ook vanavond hopen wij op deze plek met u het glas te kunnen heffen!

Wij hopen dat u heeft genoten van deze rondleiding. Om te testen of u tijdens de wandeling goed hebt opgelet hebben  wij voor u enkele vragen afgedrukt. We willen u vragen om deze vragen te beantwoorden en tesamen met het grote kwisboek straks bij ons in te leveren.

Veel succes!

Scroll naar top