Met “ik” beginnen is eigenlijk niet netjes. Tenminste dat heeft mijn generatie zo geleerd. Tegenwoordig is dat toch wel wat veranderd. Voor velen (gelukkig niet voor Vinkelieren) geldt: eerst ik en dan… Zo mijn stukje maatschappijkritiek voor deze week heb ik hiermee ook weer kunnen spuien. Maar goed, ik had er ook een… en die heeft zeker een tijdje gefunctioneerd. Dat wil zeggen: er kwam geluid uit, maar of het beoogde effect ooit bereikt is heb ik niet kunnen vaststellen. Voordat ik het ding ging gebruiken had ik geen last van het te bestrijden ongedierte. Ik spreek nu van een aantal jaar geleden. De laatste drie seizoenen echter, en dan in een zeer korte periode steekt hij/zij toch weer de kop boven de grond. En met het ding bedoel ik de mollenverjager of zoals onze oosterburen dat zo mooi verwoorden: ein Solarer Maulwurf Abwehrmittel. Inderdaad heeft zo’n apparaat, bij onze caravan, een tijdje zijn geluid, onder de grond, geproduceerd, zonder noodzaak. Konijnen te over, maar het bedoelde beestje absoluut niet. En dat is maar goed ook! Zoals gezegd de laatste drie jaar vertoont het wezen zich telkens weer, met name in één specifieke week in de grote schoolvakantie. En dan iedere keer weer aan het einde van die week, vrijdags zo rond de klok van 17.00 uur. Ook dit jaar weer! En de verschijning als zodanig en het latent aanwezig zijn in de tijd ervoor, geven geen aanleiding om ein Solarer Maulwurf Abwehrmittel in te schakelen. Ja beste mensen, afgelopen week was er weer de jeugdweek. Ons terrein was weer het decor van de inmiddels tot mooie traditie uitgegroeide jeugdweek, met als hoofdthema WIDM, of in gewoon mensentaal “Wie Is De Mol”. Veel kinderstemmen, hier en daar brommend en krakend; onze jeugd wordt wat ouder en dan ontkom je er niet aan wat menig oudere en oudje aan de buitenkant laat groeien: de baard, maar dan in de keel! Geluid bij het spel, geluid in het zwembad en heel veel geluid bij de spooktocht. Maar wat was het weer gezellig en vrolijk. Groepjes kinderen verspreid over het terrein. Hier en daar werden spontane nieuwe vriendschappen waargenomen. Elke dag een aantal spellen. Elke dag gelegenheid voor de mol zich te laten gelden. De jeugd heeft de toekomst. Maar als dít voorval een voorbode is… Bij één van de onderdelen werd er met gebruikmaking van moderne telecommunicatiemiddelen doorgegeven welke ingrediënten er moesten worden gevonden voor de bereiding van een pizza. Vanuit het jeugdhonk, moesten de kinderen op basis van gevonden aanwijzingen, doorgeven aan de deelnemers die bij de haphoek verzameld waren wat er zoal gedaan moest worden. Toen ik daar als photograaf ook even vertoefde, waren een zestal meiden druk in de weer met een aantal zaken en stonden drie jongemannen wat afzijdig. Op mijn vraag wat hun bijdrage zou gaan worden was het antwoord: “Wij “mogen” straks de uien en de knoflook gaan snijden” De emancipatie gaat dus wel erg ver… Maar vermakelijk was het absoluut zeker!!! Ook de bijdrage van menig volwassene was aandoenlijk. Een pa die balletje, balletje speelt, opa die zijn lasergun leeg schiet op zich in allerlei bochten wringende jeugd (om maar niet geraakt te worden) en onze besnorde timmerman die het vele bukken moe was en dus er maar een jeu de boule magneet bijhaalde, om de ijzeren ringen van een bijzonder Canadees spel op te rapen… En niet te vergeten dat er gerend moest worden bij het douane spel. Al met al een fijne jeugdweek, met weer eens een goed gevuld tentenveld. Jeugdweek: een blijvertje!
Natuurlijk moet ik, ik hoop namens alle leden, dank uitspreken aan de organisatie: Pim, Miranda. Margriet en Wies, die de allerkleinsten onder hun hoede namen en ook niet van het thema afweken. Nou ja, één woordje was aangepast: Waar Is De Mol? Natuurlijk ook weer dank aan de pannenkoekenbakkers (een succes!) en Mario, de pizzabakker. Maar ook dank aan de kinderen, die zich goed gedragen hebben. Terras en Pluuf zagen er over het algemeen netjes uit. Bijna als duiven werden na het bouwen van onmogelijke bouwsels met spaghetti en kleine marsh mellows, alle stukjes spaghetti die op de grond lagen opgeruimd!
En last but not least: ons ontluikend talent: Lieke, die de hele week het geheel heeft begeleid. Super!!!
Lieve kinderen, zien we jullie volgend jaar weer!!! En zegt het voort!

DE MOL 2020:

Gert Tiele

Impressies van deze fijne week:

Scroll naar top