Tja, lieve mensen daar zitten we dan. En vooral niet op de camping… Veelal thuis. Op het balkon, in de tuin of anderszins. We zitten met zijn allen in hetzelfde schuitje, op zeer woelige baren. Zolang we gezond dat mogen doen, is het nog te doen. Maar we kennen ongetwijfeld van zeer nabij het verdriet dat deze tijd ook mee zich meebrengt. Verdriet om het verlies van een dierbare. Het verdriet om dierbaren niet te kunnen bezoeken, het verdriet om wat er om ons heen spookt: dat ongrijpbare virus. Natuurlijk zoeken we contact. Daar hebben we tegenwoordig allerlei technische hulpmiddelen voor. Het werkt, alleen niet optimaal. Maar bij de pakken neerzitten is natuurlijk ook geen goed middel. Dus volhouden, af en toe de deur uit: 150 cm!!!
Zo doen wij dit nu ook: in huis tref ik regelmatig iemand aan, die voor een beeldscherm armzwaaiend, heupwiegend en af en toe kreunend de tijd doorbrengt. Huize Tiele in beweging, zeg maar. Ikzelf zoek vroeg in de morgen de buitenlucht op, voor mijn dagelijkse wandeling. Lekker stevig doorstappen. Het is dan nog heel erg stil. Dat wil zeggen wat de mechanische geluiden betreft. De natuur laat zich wel horen. Wat een vogels!!! Zelfs hier in Vlaardingen. Ik heb mezelf voorgenomen om misschien in mei weer wat stukkies te gaan rennen… Verder is het bij ons ook vooral binnenblijven. Boodschappen verzamelen op de ouderwetse manier doen we niet meer. AH geeft ons de gelegenheid, via een pick-up punt, de online ingeleverde boodschappenlijst te scoren. Daarvoor moeten we wel een hele toer naar Maasland maken. Maar dat vindt de auto helemaal niet erg: komt-ie ook af en toe van zijn plek. En Jumbo is zo aardig de bestelde boodschappen zelfs aan de deur af te leveren. De kaasboer (uit Veen!!!) brengt de brokken kaas ook tot de voordeur. De super drogisten doen dat ook. Dus onze natjes en droogjes blijven nog steeds gewoon komen. Zelfs de bakker had voor een paas drive-thru gezorgd. Moesten we wel voor naar Spijkenisse. Maar de stol en gebak smaakten er niet minder om. Met onze buren hebben we afgesproken iedere middag, stipt om 15.00 uur, thee te drinken, weliswaar in eigen tuin. Maar omdat onze tuinen geen afscheiding kennen, is dat toch heel gezellig. Bruin worden, zonder strepen, lukt ook prima. Of in de opening van de serre deuren of op ons balkon. Tja, dat geluk hebben we inderdaad!!!
Maar verlangen naar de camping doen we natuurlijk ook. Ik ben ontzettend benieuwd hoe ons plekje er inmiddels uitziet. Sinds de nieuwjaarsreceptie zijn wij niet meer geweest. Gekscherend heb ik in een mailwisseling met mijn oud studievrienden geopperd ergens halverwege de zomer maar een geit te gaan huren…
Oh ja, de titel van dit stukkie. Zo nu en dan hebben wij, wandelende gasten en leden, bewonderend horen zeggen, als ze langs onze kampeerplek liepen: “Oh wat mooi, wat fleurig, het lijkt Intratuin wel!”. Wally glimmen natuurlijk: want het is zeker voor 90% haar werk. Mijn aandeel beperkt zich alleen maar tot het inladen – chaufferen – lossen. En af en toe het gras te maaien. Komen al die plantjes dan van echt van Intratuin? Welnee. In Rhoon (rijden we altijd langs op weg naar Brabant), staat de Plantenhal (wel naast de Intratuin) en daar verkopen ze tegen zeer schappelijke prijzen het spul dat ons plekje op de camping naar verloop van tijd zo siert. Inderdaad “na verloop van tijd”. Want tijdens het winkelen ziet het spul er niet altijd even verkoopwaardig uit… Maar met de liefde die Wally erin stopt, lukt het aardig er wat van te maken! Omdat dat dit jaar dus niet lukt, hebben we van de nood een deugd gemaakt. In het Westland heeft menig tuinder een stalletje neergezet met allerlei fraais. Uitzoeken, muntjes en biljetjes in het bakje en thuis de boel uitstallen:

       

Gert Tiele

2 reacties op “Intratuin dicht???”

  1. Wil van de Laak

    Kijk maar uit Gert, daar op dat stuk door Rhoon wordt ongelooflijk veel geflitst. Ook ik heb de nederlandse schatkist gespekt, op weg naar de Plantenhal vanaf vanaf Spijkenisse. Bord niet gezien, het is daar ook erg 50-80-50-80 etc.

    JP
    L Pieper

  2. MariÔtte Baten

    Wat een heerlijk stukje, daar word ik vrolijk van…Dank je wel.
    Groetjes Mariëtte

Reacties zijn uitgeschakeld.

Scroll naar top