(*)

Schreef ik vorige week nog een vurig pleidooi, om vooral de nieuwsbrief niet alleen vanaf je e-mail te lezen, maar ook om door te klikken en nog beter: direct (na 19.00 uur) naar de website van onze vereniging te gaan, of het ging al mis! Alles was keurig geredigeerd, geïllustreerd en de finale druk op de knop kon de brief naar alle boxjes overdragen. Echt niet dus. Wat de drukker op de kop ook probeerde, er vloog niets door het heelal richting jullie virtuele brievenbusjes. Het enige wat de steeds hopelozer en gefrustreerde redactie medewerker ook probeerde, de weerbarstige virtuele wereld wist niets ander te fabriceren, dan een nieuwsbrief te versturen die jullie reeds de week daarvoor hadden ontvangen. Hulptroepen en hulplijnen werden opgetrommeld en ingeschakeld. Diverse haren werden uit het hoofden getrokken, bij menigeen ontstonden sporen van onrustig krabbelen achter de oren. Kortom algehele paniek op ’t Vinkel. De nieuwsbrief bleef waar die was: ergens in de krochten van die duistere onbegrijpelijke www.

Sjon en Roy, onze beheerders, hebben zich er ook op geworpen én met succes. Hoewel ook zij menig frustratietje moesten overwinnen: ik kwam binnenlopen in de receptie en het eerste wat de heren mij toeriepen was: “Je komt zeker ook voor de nieuwsbrief?” Nou was dit niet het geval. Zo nu en dan heb ik ook andere vragen. Dus één daarvan stelde ik. En deze werd dan ook allervriendelijkst beantwoord. Later op de avond kwam er luid “Eureka” vanaf de burelen van onze camping: het probleem was getackeld! Wat bleek nu: één van onze leden had naast het verkondigen van haar of zijn (ik moet hier voorzichtig zijn: AVG) boodschap het nodig gevonden bij die mare een emoticon mee te sturen. Goed bedoeld, uiteraard. Maar de gevolgen waren bijna desastreus… En ik weet niet of we van het probleempje af zijn. Want wat wil het geval. Een ander lid probeerde ook een artikeltje naar de redactie te sturen. Tot op heden nog niet ontvangen. En dat ligt niet aan de verzender. In de communicatie met deze, vroeg hij telkens of het bedoelde schrijfsel al bij de redactie was binnen gekomen. Nog steeds niet dus. En ook zeer verontrustend: de gehele afgelopen week is er geen enkel artikeltje bij de redactie binnengekomen… Rustig dus, maar niet de bedoeling!
Moraal van dit verhaal: wees vooral aardig, lief, sociaal, beminnelijk voor elkaar; maar doe dit zonder emoticon (althans richting redactie).

Sjon en Roy, dank jullie wel voor het even veel werk van het oplossen van dit probleem.

Kom ons maar vertellen hoeveel je van ons houdt!!! (*)

Gert Tiele

(*) Waarom dit dan wel lukt? Geheim van de redactiesmid!!!

Scroll naar top