Vertelde ik in een vorig artikeltje over het culinair samenzijn van ons veld. Dat was (en naar ik hoop) niet eenmalig. Eerder die week werden we gesommeerd ons naar het terrein voor de caravan Gé te begeven. Wij waren net aangekomen vanuit Vlaardingen en bezig onze vracht van de auto naar de caravan, met behulp van onze nieuw aangeschafte bolderkar, te brengen. Wil je afvallen en in beweging blijven moet je het doen zoals wij: ik moest drie keer op en neer met dat karretje… Enfin alles goed en wel op de bestemde plek, ons naar de voortuin van Gé gespoed. Daar werd koffie met vlaai geserveerd! Natuurlijk werden hier de Covid 19 regels keurig in acht genomen! Zoals dat gaat bij een bakkie leut, werd er ook hier weer veel zinnigs en onzinnigs uitgekraamd. Op enig moment kwam het gesprek, hoe is mij een raadsel, op koken op gas. En dan specifiek hoe de boeren dat deden, en klaarblijkelijk ook nog steeds doen, zoals een van de deelnemers meldde: in Noord Holland zie je nog op veel plekken bij boerderijen, koepelachtige bouwsels.

Onze agrariërs zijn meesters in het gebruikmaken van de natuur! Je kunt koken met behulp van zelf gedelfde grondstoffen: methaan gas. Althans zo benoemde een der spreekgenoten het goedje. De officiële benaming is brongas. Het opborrelde brongas, wordt via een ingenieus systeem opgevangen en opgeslagen, waardoor moeder de boerin het potje voor het middag- en/of avondeten kon bereiden.

Ik heb wel eens verteld dat wij het thuis niet breed hadden. In dat kader en in samenhang met het hier bovenstaande hadden wij een al even ingenieuze manier ontwikkeld om ons eigen gas te delven en daardoor ook heel goedkoop het eten konden koken. In een hoek van de huiskamer hadden mij ouders een soort van tent gebouwd. Wij (mijn broer en ik) kregen bij tijd en wijle heel veel bruine bonen te eten. Zonder te bidden lukte dat ook nog. Daarna werden wij geacht plaats te nemen in die zelf gebouwde tent. Onze hoofden mochten buiten die tent blijven. Wat er binnen de tent gebeurde kun je wel raden en inderdaad via wat pijpjes en slangetjes wist moeders het gascomfort brandend te krijgen…

Gert Tiele

Scroll naar top