The Green Monster is een populaire bijnaam voor de 37-foot-2-inch-hoge linker veldmuur in Fenway Park, de thuisbasis van het Boston Red Sox-honkbalteam. De muur is 310 voet verwijderd van de thuisplaat en is een populair doelwit voor rechtshandige hitters. Maar daar gaat dit stukkie natuurlijk helemaal niet over. Ook niet over Wally. Nu zullen jullie zeggen: Wally associëren met het groene monster. Nee natuurlijk niet. Ik zou het niet durven. Zelfs eraan denken behoort niet tot de mogelijkheden. Zelfs niet als ze, eventueel, die kleur zou aannemen, hangend over de reling van een zwaar deinend schip. Nee. Deze Wally hoort óók bij die honkbalclub. Zelfs voorzien van een vriendin:
En groen. Afgelopen zomer hebben wij voortdurend kunnen genieten van én het mooie weer én o.a. van alles en nog wat, dat voortdurend om ons heen vloog. Deze gevederde vrienden wisten ook bijna permanent de goedgevulde silo’s met vogelvoer op ons bijzonder kampeerplaatsje te vinden. Bijna, want eentje lieten ze tot onze verbazing met rust. De prachtige design silo van de Lidl: Geen flauw idee waarom. De silo was gevuld met het heerlijkste vogelzaad dat er maar te vinden is. Overigens vind ik de term vogelzaad altijd wat verwarrend… Maar die mooi gevormde silo lieten de lieve fladderaars voor wat het was: geen interesse. Zo erg zelfs, dat we vorige week bij het opruimen, ontdekten dat er zich onderin de buis een heus tuintje aan het vormen was! Net niet genoeg om te rooien. Maar bijzonder was het wel.
Maar goed. Inmiddels vertoeven wij weer in ons, ietwat grotere, winterkampeermiddel. Silootjes e.d. hebben we ook weer mee naar Vlaardingen genomen en in onze achtertuin opgehangen. En wederom verbazing over het design wondertje: binnen twee dagen compleet leeggeroofd door de gevederde fladderaars uit het westen, Ik wil niet zo ver gaan te beweren dat de smaak voor het culinaire bij deze vliegers in het westen wat meer ontwikkeld is, maar merkwaardig is het toch wel. Of het moet komen dat de mus hier wat meer, af en toe naar mijn gevoel oververtegenwoordigd is. Zij deden zich namelijk meer dan te goed aan het voer. Maar ook “The Green Monster”. Juist de halsbandparkiet. Hierbij is duidelijk sprake van oververtegenwoordiging. Vanmorgen telde ik er op een bepaald moment zeker zeven! En dan ook nog het geluid dat uit die mooi gevormde snaveltjes komt…
Toch blijft het een prachtig gezicht !!!

   

Maar het zijn niet alleen deze twee soorten die wij kunnen waarnemen in ons tuintje aan de achterkant van ons huis. Zo treffen we regelmatig spreeuwen, merels, kauwtjes, kraaien, eksters, mezen, houtduiven, tortels en lijsters aan. Zelfs bezocht een sperwer de tuin, alwaar hij doorgemoedereerd een musje zat op te peuzelen. Zijn er toch genoeg van.  Tja  per slot van rekening wonen we dan ook in de stad…

Gert Tiele

Scroll naar top