Veel gehoord de laatste tijd: we blijven in eigen land. Menig dagblad wijdt er regelmatig een artikel aan. De nieuwsrubrieken op de tv kunnen niet meer zonder er een melding van te maken: we blijven dit jaar in eigen land vakantie vieren. Veelal noodgedwongen, maar toch. Helaas brengt dit ook wat negatieve ellende met zich mee: rellen hier, rellen daar en niet zelden laten landgenoten zien over een uitermate kort lontje te beschikken. Maar goed, ik ga natuurlijk alleen maar over goed of mooi nieuws. En zeker mooi is dat ons geliefde kleinood in het Brabantse land nog nooit zo goed bezocht is geworden in de zomervakantie als dit jaar. Normaal als je in een ver of iets minder ver buitenland bent, verbaas je je al snel over al het moois dat daar te zien is. Op het land, ter zee en in de lucht. En dat laatste was nu afgelopen week ook bij ons heel bijzonder. Puur bij toeval stond ik op uit het relaxzetel en keek omhoog. Was de laatste tijd niet bijzonder, in die zin, dat er bij het omhoog kijken alleen maar de kleur blauw te zien was, met een meedogenloos brandende koperen ploert. Maar dit keer werd mijn blik getrokken door een, vind ik, bijzonder verschijnsel: een enorme groep ooievaars die gebruik makend van de thermiek hoog aan het firmament zweefde. En ik was niet de enige. Ik hoorde op een veldje verderop iemand zeggen: “Heb je dat ook gezien?’’. Dus meer Vinkelieren hebben zich vergaapt aan dit mooie natuurverschijnsel. Even kreeg ik het benauwd: was dit een voorteken. Zou er sprake kunnen zijn van een geboorte explosie op ons terrein? Voor de groei van het aantal leden alleen maar prima, maar gezien de gemiddelde leeftijd onze camping op zo’n minst een wondertje. Ik heb de camera erbij gepakt met de zoom op maximaal en tot mijn geruststelling kon ik bij geen van de ooievaars een doek in de snavel ontdekken…     
Niet minder imposant was overigens het verschijnsel van de vele zwaluwen in de lucht. De zwerm dook telkens vanuit een boom op en ging op jacht naar de vele insecten en de lucht. Na de jachtpartij werd er luid kwetterend geëvalueerd in diezelfde boom. En dit bleef zich herhalen. Fijn dat de beestjes ons verlossen van bijvoorbeeld vervelende muggen. Minder fijn dat ik al paar keer de parasol heb moeten ontpoepen… 

En natuurlijk was er afgelopen weekend nog veel meer te beleven: er werd weer uitermate fanatiek gekeesd en er was een heuse hobbyroute. Voor mij een blijvertje in deze vorm: een goed werkzaam en bruikbaar format! Ook werd afgelopen vrijdag de schilderweek afgesloten met een kleine expositie op het terras. En deze week natuurlijk de jeugdweek! Het jeugdveld was dit weekend al aardig bevolkt met tentjes!

Gert Tiele

Scroll naar top