“Waar jouw talenten en de behoeften van de wereld elkaar kruisen, ligt je roeping…”
Zo had onze voorzitter gisteren zijn toespraak kunnen openen. Onze voorzitter aan woord? Op zich niets bijzonders. Zelfs niet op zondag!!! Maar zondag 1 augustus had het bestuur uitgekozen om onze jubilarissen en commissieleden in het zonnetje te zetten. Dat moest ook wel, want uitgerekend gisteren had de zon (alweer) een snipperdag opgenomen en moest er een andere methode gevonden worden om toch iets van warmte op onze bastjes te voelen. Omdat corona al bakken roet in ik weet niet hoeveel activiteiten heeft weten te dumpen, had het bestuur gekozen voor een apart moment onze langjarige leden en vrijwilligers in diverse commissies even te eren. Normaal gebeurt dat tijdens een ALV. En daar hebben we er inmiddels al een paar van achter de rug, zonder dat we elkaar fysiek in de ogen hebben gekeken, laat staan hebben kunnen knuffelen. Dat laatste kon gisteren natuurlijk ook nog niet. De manier waarop er toch door het bestuur aandacht werd geschonken, was prima. Even toch een speciaal moment voor al die mensen die voor de vereniging zoveel betekend hebben en nog betekenen. Om er een paar te noemen: vijftig jaar Hertogstadlid: Carrie en Arend, onze erevoorzitter; 40 jaar Cor en Marja, Liny en Dick, Irène en Joop, Anne Marie en Hans; 25 jaar Jannie en Ton, Monic en Ron, Annie en Piet, Arinda. En daarna een bedankje voor alle leden die flink wat uurtjes in de vereniging steken namens hun commissie en al die leden die ontzettend veel werk in de herverdeling hebben gestoken!
Toch moest de voorzitter de conclusie aan ons overbrengen dat het vinden van vrijwilligers, voor het vele werk dat in de vereniging gedaan moet worden, steeds moeilijker wordt. En dat, wanneer dit doorzet, er in de toekomst wellicht het ledengeld zal moeten worden verhoogd… Dus deed hij een nadrukkelijk oproep aan de leden zich vooral op te geven en aan deze vrijwilliger dit in de nieuwsbrief te melden…
Natuurlijk zijn er allerlei redenen die het werk van vrijwilliger voor de vereniging in de weg kunnen staan:
Bijvoorbeeld:
– Als er een prijs gegeven zou worden voor luiheid, dan zou ik waarschijnlijk iemand anders sturen om hem op te halen, of
– Ik ben niet lui, ik ben extreem gemotiveerd om niets te doen, of
– Het is niet dat ik niet graag werk, het is gewoon dat er zo veel interessantere bezigheden zijn, of
– Ik mag heel erg graag werken, alleen gaat er zo veel vrije tijd in zitten, of
– Niets doen is ontzettend moeilijk: je weet nooit wanneer je klaar bent.

Maar schaar je achter het motto: “Elkaar helpen is de kleinste moeite die er bestaat, maar het is wel het grootste gebaar”


Gert Tiele


Scroll naar top