Elke ochtend zo rond 07.15 uur probeer ik een flinke wandeling te maken in de omgeving. De eerste dagen nog schoorvoetend, hooguit een kwartiertje, halfuurtje, want: kom ik iemand tegen?; hoe reageer je dan?; grote boog maken? Enfin na verloop van tijd beheers je alle ontwijktechnieken en wordt de wandeling allengs ontspannener en langer. Soms lijkt deze wel enorm lang… Want afgelopen zaterdag liep ik ineens hiertussen: Drenthe? Nee gewoon het gebied tussen Vlaardingen en Schipluiden liep een schaapsherder met zijn kudde. Prachtig om te zien en te horen. Vooral het jonge grut. Vandaag weer zo’n ervaring: koebellen? Inderdaad ergens in deze brei kwam het geluid van heuse koebellen. Zit ik nu in de Alpen? Nee, nog steeds dat prachtige gebied aan de rand van mijn woonplaats! Vooral ’s morgens, als de velden nog met een laagje mist bedekt zijn is het daar echt prachtig. En zo Hollands:
Bij thuiskomst snel in de auto gesprongen om bij de Tompouce Drive Thru (van bakker Voskamp), wederom in Spijkenisse, dit keer de bestelde tompoezen af te halen, om deze met onze buren tijdens de koffie proberen te verorberen. Maar niet nadat we onze tuinen Woningsdag-klaar hebben gemaakt: en niet nadat we gezamenlijk het Wilhelmus hebben staan meeblèren ! Koningsdag 2020…
Ondertussen gaan mijn eega en onze buurvrouw gezamenlijk, weliswaar ieder in eigen keuken, pannenkoeken bakken, zodat we aan het einde van de dag ook nog eens deze (K)(W)oningsdag stemmig kunnen afsluiten.
Over verdwaald gesproken. Ik ben natuurlijk niet de enige die erop uittrekt. Menig lid zal dat zeker ook doen deze dagen. Zo ook Joke, die samen met Marie een dagelijkse trip vanuit haar huis richting de Weteringstaat stiefelt. En ons verblijdt met leuke plaatjes: En van verdwalen is zeker geen sprake!

Tja, en je versiert niet alleen je eigen tuin, maar ook:

Gert Tiele

Scroll naar top