En dan nog alleen maar even de caravan verplaatsen…..

Na weken van voorbereiding zijn we inmiddels zover dat de caravan naar de nieuwe plaats kan. Een spannend moment, dat zal iedereen wel herkennen. Want de caravan wordt er niet perse beter van om over een hobbelig terrein te crossen na een jarenlange rustpose op de oude plek. Maar het moet, de vraag was alleen nog eventjes : hoe dan? Want is er op de hele camping nog een blubber-vrije route te vinden? Alle paden zijn na frequente bezoeken van de heer J. van S. met zijn shovel gecombineerd met de natte moesson van de afgelopen weken ‘enigszins glibberig’ geworden. Niet ideaal voor het verplaatsen van een caravan van 1600 kg.

Maar moeder natuur had het goed met ons voor. Na een droge dag op zaterdag en een lekkere vorstnacht naar zondag waren de paden keihard bevroren en dat moesten we nou net eventjes hebben he. Dus om zondagmorgen om 8.00 uur richting camping (ik verzin het niet) om samen met Sjon en Roy het varkentje te wassen. De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat VOORAL Sjon en Roy het wassen deden, wij waren meer de overbezorgde ‘ouders’, zeg maar. Routeverkenning werd gedaan, rijplaten neergelegd en gaan met die banaan. Klinkt best voortvarend he, maar de realiteit was dat we bijna 2 uur bezig zijn geweest om de caravan van het “ wilde westen’ naar ‘Maaskantje’ te krijgen.

Het was een soort hindernissenbaan van weelderig groeiend groen, te krappe bochten, uitstekende dissels, hinderlijke waterputten en stroomkasten. Op het dieptepunt stond de caravan midden op een pad, klemvast tussen een stroomkast en een struik met scherpe takken en dan krijg je het op zo’n koude ochtend toch opeens behoorlijk warm.

Lang verhaal kort. Het is gelukt, we staan.

Veel dank voor Sjon en Roy, we zijn blij met jullie!

Joke van der Wal

Scroll naar top